Azja – poznaj kontynent

UCZTA W WIETNAMSKIM STYLU

cashew-nuts-254061_640Mieszkańcy Wietnamu są jednym z tych narodów, które wyrażają szacunek, radość i uznanie poprzez jedzenie. Dlatego popularnym sposobem świętowania ważnych wydarzeń w Wietnamie jest wspólne spożywanie posiłków. Z okazji ślubów czy festiwali (takich jak choćby ceremonia długowieczności) przygotowuje się prawdziwe uczty, podczas których przy każdym stole zbiera się do 12 biesiadników. Nierzadko w biesiadzie udział bierze cała wioska. Typowa wietnamska uczta składa się z dwóch dań: món mặn (w dosłownym tłumaczeniu danie słone) oraz món ngọt (dania słodkiego, czyli deseru). Wszystkie dania spożywa się wspólnie, jedząc z jednego naczynia. Wyjątkiem jest ryż, gdyż każdy ma do dyspozycji własną miseczkę. Miejsce, które zajmuje się przy stole, nie jest przypadkowe. Dużo zależy tu od wieku, płci, statusu społecznego czy stopnia zażyłości. Zazwyczaj podczas tego typu imprez podaje się pędy bambusa, gulasz z kurczaka lub innego ptaka, gotowaną kaczkę i smażone potrawy. Porządna uczta nie może obyć się bez wietnamskiej kiełbasy, gulaszu, sajgonek oraz klopsików. Biesiadnicy nie zapominają o swoich przodkach, którzy również otrzymują swoją porcję, m.in. gotowany ryż, kurczaka oraz lokalne wino. Po wspólnym posiłku każdy gość otrzymuje drobny upominek, aby potem miło wspominać gospodarzy.

PAŁAC POTALA

Urokliwy Pałac Potala usytuowany jest na czerwonych wzgórzach Lhasa i często określa się go jako „perłę Tybetu”. Budynek ten pełni funkcję pałacu, zamku oraz świątyni. W 1994 pałac trafił na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Większość turystów przyjeżdża tu, aby na własne oczy obejrzeć unikalny tybetański style tego zabytku, który ma 117 metrów wysokości i składa się z 9 pięter. Szczególnie imponujące wrażenie robi dziedziniec. W środku zebrano liczne historyczne relikty, takie choćby jak freski, a także wiele przedmiotów związanych z buddyzmem (złote pieczęcie i woluminy). Zwiedzając pałac warto pamiętać o tym, iż nie należy wchodzić do budowli w kapeluszu lub innym nakryciu głowy. Nie wolno także robić zdjęć. Nie przewidziano zakwaterowania dla zwiedzających, a każda wizyta może trwać maksymalnie godzinę. Obowiązuje także całkowity zakaz wnoszenia broni czy ostrych narzędzi. Pałac Potala można odwiedzać codziennie od 9 rano do 4 popołudniu. Studenci i nauczyciele mogą liczyć na zniżki.

IRAN – JAK ZACHOWYWAĆ SIĘ PRZY STOLE

iran-459179_640Jeśli zostaniemy zaproszeni na posiłek do irańskiego domu, musimy przede wszystkim ubrać się skromnie. W kwestii obuwia najlepiej spojrzeć na gospodarza, gdyż jeśli nie ma na nogach butów i my musimy zdjąć swoje. Otrzymując zaproszenie na kolację warto upewnić się czy obejmuje ono naszą współmałżonkę, gdyż zdarza się, że konserwatywni Irańczycy organizują tego typu imprezy tylko dla przedstawicieli swojej płci. W tym kraju ceni się punktualność, dlatego trzeba pojawić się o umówionej godzinie. Zazwyczaj od razu po przyjeździe zostaniemy zaproszeni do pokoju dla gości. Bardzo często tego typu przybytki ozdobione są europejskimi meblami. Choć w Iranie bardzo często je się na podłodze i to bez używania sztućców, same biesiadowanie jest czynnością bardzo formalną. Przy jedzeniu powinno się oczywiście używać prawej ręki. Zdarza się, że do zup czy deserów podaje się łyżeczki, ale zazwyczaj dania, które serwuje się w Iranie, nie wymagają użycia sztućców.

FESTIWAL NUI BA – U PODNÓŻY GÓRY

Nui Ba to piękna góra usytuowana pośrodku delty rzeki Mekong. Góra ta zwana jest często Górą Pani Denh. Kobieta ta była oddaną córką oficera Mien, mniejszości narodowej. Dziewczyna opuściła dom i wstąpiła do monasteru ukrytego w górach. Wolała stać się zakonnicą niż ulec naciskom rodziny, która chciała wydać ją za syna oficera z regionu Trang Bang. W zakonie pozostała aż do śmierci. Po śmierci dynastia Nguyen nakazała, aby wykuć jej posąg w brązie. W ten sposób chciano uhonorować szlachetność i męstwo kobiety. Festiwal odbywa się wiosną podczas pierwszego miesiąca księżycowego. W tym okresie do góry przybywają pielgrzymki turystów, aby składać ofiary i zwiedzać okolicę. Wszystko zaczyna się u podnóży góry. Uczestnicy wspinają się do pięknej pagody usytuowanej mniej więcej w połowie drogi na szczyt. W pagodzie zjeść można wegetariańskie potrawy. Uczestnicy mogą zjeść tyle ile zechcą, ale tradycja nakazuje, aby zostawić datek, oczywiście w zależności od tego, jakie fundusze posiada dana osoba.